تبلیغات
مولا110 - مطالب شفایی اصفهانی


نامش حکیم  شرف الدین حسن و افضل فضلای زمن بوده. میرداماد او را تمجید نمود و جامع کمالات صوری و معنوی و حاوی حکمت علمی وعملی. از عالم توحید و تجرید بهره برداشته و در طریقۀ شعر و شاعری لوای شهرت افراشته. قصاید و غزلیات دلکش به رشتۀ نظم کشیده و بادۀ معرفت چشیده. مثنویات متعدده دارد و از جمله مثنوی به بحر حدیقه موسوم به نمکدان حقیقت که الحق کمال فصاحت و بلاغت حکیم از آن ظاهر است و از غایت لطف بعضی آن را از حکیم سنائی دانستهاند و نسخۀ آن متداول است و غالب خلق از سنائی دانند. لیکن آنچه بر فقیر از کتب تذکره، خاصه تذکرۀ علیقلی خان لکزی معلوم شده از حکیم شفایی(ره) است. 
                          فی اظهار الشّوق و الطلب الی المحبوب


ای درون و برون ز تو لبریز
در نقاب ظهور مستوری
تو نهانی و شوق دیدارت
غم پنهانی تو دزدیده
نالۀ مست ترانۀ غم تو
داغ عشق تو خانه زاد دلم
شوق تو چون فزون کند دردم
ظاهر وباطن از تو درد آمیز
ای توصهبایِ ساغرِ همه کس
ملک توحید را تو پادشهی
ذات پاکت که ارفع از پستی است

 

عشقت از خاک تیره وجد انگیز
بس که نزدیک گشته
ای دوری
این چنین گرم کرده بازارت
سینه از سینه دیده از دیده
خاطرم وجد خانۀ غم تو
نرود یار تو ز یاد دلم
گرد هر موی خویشتن گردم
همه جا خالی از تو و لبریز
نَشأَۀ تست در سرِ همه کس
خاصۀ تست لا شریک لهی
محض هستی است گرچه نه هستی است



نظر ها وپیشنهاد های شما عزیزان سبب ارتقاء سطح کیفی وبلاگ خواهد بود

نظر کردن به درویشان منافی بزرگی نیست

سلیمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش