سه شنبه 6 بهمن 1394

می و میخانه،مست و،می کشان،مست - بیژن ترقی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :بیژن ترقی ،

می و میخانه مست و می کشان مست 
زمین مست و زمان مست، آسمان مست 
نسیم از حلقه زلف تو بگذشت 
چمن شد مست و باغ و باغبان مست 
تا زدم یک جرعه می از چشم مستت 
تا گرفتم جام مدهوشی ز دستت 
شد زمین مست آسمان مست 
بلبلان نغمه خوان مست 
باغ مست و باغبان مست 
تو زمزمه چنگ و عود منی 
نغمه خفته در تار و پود منی 
تو باده و جام و سبوی منی 
مایه هستی و های و هوی منی 
گرچه مست مستم نه می پرستم 
به هر دو جهان مست عشق تو هستم 
تا من چشم مست تو دیدم 
ز ساغر عشقت دو جرعه چشیدم 
شد زمین مست آسمان مست 
بلبلان نغمه خوان مست 
باغ مست و باغبان مست


برچسب ها: می و میخانه ، مست و ، می کشان ، مست - بیژن ترقی ،

چهارشنبه 14 مرداد 1394

آتشی زکاروان جدا مانده این نشان زکاروان بجا مانده - بیژن ترقی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :بیژن ترقی ،


آتشی زکاروان جدا مانده      این نشان زکاروان بجا مانده
یک جهان شراره تنها      مانده در میان صحرا
 به درد خود سوزد      به سوز خود سازد
....................
سوزد از جفای دوران      فتنه و بلای توفان
  فنای او خواهد      به سوی او تازد
....................
من همه یاران تنها ماندم      آتشی بودم برجا ماندم
     با این‌گرمی جان      در ره مانده حیران
این غم خود به کجا ببرم
 با این جان لرزان      با این پای لغزان
ره به کجا ز بلا ببرم
    می‌سوزم گرچه با بی‌پروایی ...... می‌لرزم برخود از این تنهایی
من همه یاران تنها ماندم      آتشی بودم برجا ماندم
....................
آتشین خو هستی سوزم      شعله جانی بزم افروزم
....................
  بی‌پناهی محفل آرا      بی‌نصیبی تیره روزم
...........
من همه یاران تنها ماندم      آتشی بودم برجا ماندم
من همه یاران تنها ماندم      آتشی بودم برجا ماندم









بیژن ترقی

امشب شده ام مست که مستانه بگریم


بگذار شبی ، گوشه ی میخـــانه بگـــریم


زآن آمده ام مست در این میکده کامشب


بر قـهـقهه ی ســاغــر و پیــمانه بگـــریم


افسانهء دل قصهء پـــر رنــج و ملالیست


بگذار براین قصه و افســـانه بگــــریــــــم


ای عقل ، تـــو برعاشق دیـــوانه بخندی


من نیز به هـــر عاقل و فـــــرزانه بگـریم


طـــفل دل من بــاز تو را می طلبد بــــاز


بگذار بر این طفـــــل ، یتیمانه بگــریـــم


امشب زچه رو در وطن خویش غـــریبم


بگذار در این شهـــر غــــریبانه بگـــریـم


آن طایــر زیبـــــای مـــرا بال ببســــتند



شبها به پرافشــــانی پـروانه بگـــریـم













برچسب ها: ادبیات ، شعر ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic