تبلیغات
مولا110 - مطالب عبید زاکانی
شنبه 7 شهریور 1394

زلـف کــافــر کـیـش را بــرهـم مـزن -عبید زاکانی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :عبید زاکانی ،






زلـف کــافــر کـیـش را بــرهـم مـزنقـصـد بـنـیاد مـسـلـمـانـی مـکـن
غـمزه را گـو خـون مشـتـاقـان مریزمـلـک از آن تـسـت ویرانی مـکـن
بـا ضـعـیفـان هرچـه در گـنجـد مگـوبـا اسـیران هرچـه بـتـوانی مکـن
بیش از این جور و جفا و سرکشیحـال مسکینان چـو میدانی مکن
گـر کـنـی بــا دیـگـران جـور و جــفـابــا عــبــیـدالـلـه زاکــانـی مـکــن
از وصالت چـون بـبـوسی قانعسـتبوسه پیشش آر و پیشانی مکن
بیش از این بـد عهد و پیمانی مکنبـا سبـکروحـان گران جـانی مکن

منبع:http://www.wikidorj.com/



برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،




چــه کـم گـردد خــدایـا از خــدائیـتچــه نـقـصـان آیـد انـدر پــادشــائیـت
کـه گـر بــیـچـاره ای کـامـی بـیـابــددل افـــگـــاری دلـــارامــی بـــیــابـــد
خـــداونـــدا اگـــر چـــه دورم از یـــاراز او بـــبـــریــده ام امــیــد یــکـــبـــار
و گــرچـــه روزگـــارم زو جـــدا کـــردفــراقـش جــامـه صــبــرم قــبــا کـرد
قـضـا دسـتـم ز وصـلش کـرد کـوتـاهقــدر بــبــریـد نــاگــاهــم ز دلــخــواه
ز مـن دور اوفـتـاد آن جـان شـیـریـنفــراق آمــد نــصــیـبــم زان نـگــاریـن
زمــانــه خـــاطــر نــاشــاد خــواهــدوصـال از دسـت مشـکـل داد خـواهد
بــه تــاثــیـر اخـتــران بــر بــاد دادنـدز مـا هـر یـک بــه اقـلـیـمـی فـتـادنـد
بـه نـاکـامـی شـدیـم از یـکـدگـر دوربه عشق اندر جهان گشتیم مشهور
امــیـد از وصــل جــانـان بــرنـگــیـرممـگــر کــز غــصــه هـجــران بــمـیـرم
بــه فـضــلـت هـمـچــنـان امـیـدوارمکـــه امــیــدم نــهــی انــدر کـــنــارم
الـــهـــا پـــادشـــاهــا بـــی نـــیــازاخــــداونـــدا کـــریـــمـــا کـــار ســـازا
بــه صــدق ســیـنـه پــاکــان راهـتبــه شــوق عــاشــقــان بــارگــاهـت
بــه شــب نـالـیـدن پــا در کـمـنـدانبـــه آه ســوزنــاک مــســتــمــنــدان
بــه حــق صــبــر بــی پــایــان ایـوببـه آب چـشـم خـون افـشـان یعـقوب
بـــه حـــق ره نـــوردان طـــریــقـــتبــه حــق نــیـک مــردان حــقــیـقــت
که بـر جـان من مسکین بـبـخـشایدر رحـمـت بـر این بـیچـاره بـگـشـای
بــــده کــــام دل شــــوریـــده مــــنرســان بــا مــن بــت بــگــزیـده مــن
مـرا زین بـیشـتـر در هجـر مـپـسـندبــه فـضـل خـود بــرآور پــایـم از بــنـد
بـــر احــوال تــبـــاهــم رحــمــت آوربــه آه صــبــحــگــاهــم رحــمــت آور
کـرم کـن بــر مـن بــیـچـاره گـشـتـهچــنـیـن گـرد جــهـان آواره گـشــتــه
ازیـن پــس درد بــر دردم مــیـفــزایبــه ســوی وصــل یـارم راه بــنـمـای
دل ریـش عــبــیـد از غــم جــدا کـنبـه فـضـل خـویشـتـن کـامش روا کن
خـــداونــدا بـــه حـــق پـــاکــبـــازانبــه ســوز ســیـنـه صــاحــب نـیـازان
که هرجا هست چون من مبـتـلائیگـــرفـــتــــار کـــمـــنـــد دلـــربــــائی
دل افـکـاری اسـیـری عـشـق بـازیبــه کـوی عــاشــقـی گـردن فــرازی
ز عـقـل و عـاقـبـت بـیگـانه گـشـتـهبــه سـودای بــتـی دیـوانـه گـشـتــه
بــده مـقـصـود جـان مـسـتـمـنـدشبـــکـــن داروی ریـــش دردمـــنـــدش
چو من کس را مکن در عشق بیماربــه حــق احــمـد مـعـصـوم مـخــتــار


منبع :http://www.wikidorj.com/






برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،

پنجشنبه 15 مرداد 1394

سخن در عشق- عبید زاکانی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :عبید زاکانی ،

سخن در عشق- عبید زاکانی



نخـسـتـین روز کاین چـشـم بـلاکش




مـرا از عـشــق او در جــان زد آتــش
دل از جــان و جــوانـی بــر گـرفــتــمامــیــد از زنــدگــانــی بــر گــرفــتــم
چـنـان در عـشـق او دیوانـه گـشـتـمکـه در دیـوانـگـی افـسـانـه گـشـتـم
خـرد مـیگـفـت کـی مـدهوش بـیمـارغــمــش را در مـیـان جــان نـگــه دار
اگــر دل مــیــدهــی بـــاری بـــدو دهبــه هـر خــواری کـه آیـد دل فــرو ده
گهی چون شمع می افروز از عشقچـو پـروانه گـهی میسـوز از عـشـق
مـیـنـدیـش ار جــگــر خــونـاب گــیـردکــه چــشــم از آتــش دل آب گــیـرد
خـراب عـشـق شـو کـابـاد گـشـتـیغـلـام عـشـق شـو کـازاد گـشـتــی
حــدیـث عــشــق انــجــامــی نـداردخــرد جــز عــاشــقـی کـامـی نـدارد
مـنـوش از دهـر جـز پـیمـانـه عـشـقمـیـاور یـاد جــز افــســانـه عــشــق
دلـی کـو بــا بــتــی عـشـقـی نـورزدمـخـوانـش دل کـه او چــیـزی نـیـرزد
نــدانــد هــرکــه او شـــوقــی نــداردکـه دل بـی عـاشـقـی کـامـی ندارد
چــرا جــز عـشـق چـیـزی پــرورد دلاگـر ســوزی نـبــاشـد بــفـســرد دل
مــبـــاد آنــدل کــه او ســوزی نــداردهــوای مــجـــلـــس افـــروزی نــدارد
بــرو در عــشــقـبــازی ســر بــرافـرازبـه کـوی عـشـق نـام و نـنـگ در بـاز
کزین بـهتـر خـرد را پـیشه ای نیستوزین به در جهان اندیشه ای نیست
شنیدم پـند و دل در عشـق بـسـتـمچو مدهوشان ز جـام عشق مستـم
بـه دسـت عـشـق دادم ملـک جـانراصــلـای عــشــق در دادم جــهـان را
وگــر در دام عــشــق انـداخــتــم دلشــدم آمــاج مـحــنـت بــاخــتــم دل
از این پـس کـعـبـه من کـوی او بـسمـرا مــحــراب جــان ابــروی او بــس



برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،

شنبه 27 تیر 1394

می کند سلسله ی زلف تو دیوانه مرا(عبید زاکانی)

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :عبید زاکانی ،



می کند  سلسله ی   زلف تو  دیوانه  مرا
می کشد نرگس  مست تو به میخانه مرا
متحیر    شده ام   با غم   عشقت   ناگاه
از کجا   یافت  در این گوشه ی  ویرانه مرا
دولتی    یابم   اگر  در   نظر  شمع  رخت
کشته   و   سوخته   یابند چو   پروانه مرا
دردسر  می دهد این  واعظ  و  می پندارد
کالتفاتست   بدان    بیهوده   افسانه  مرا
چاره  آنست  که دیوانگی ای پیش آرمش
تا   فراموش    کند   وا عظ    فرزانه    مرا
از می مهر تو تا مست شدم همچو«عبید»
نیست   دیگر  هوس ساغر  و  پیمانه  مرا


برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،

پنجشنبه 4 تیر 1394

هرگز دلم ز کوی تو جائی دگر نرفت(عبید زاکانی)

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :عبید زاکانی ،

هرگز دلم ز کوی تو جائی دگر نرفت
یکدم خیال روی توام از نظر نرفت

جان رفت و اشتیاق تو از جان بدر نشد
سر رفت و آرزوی تو از سر بدر نرفت

هرکو قتیل عشق نشد چون به خاک رفت
هم بیخبر بیامد و هم بی‌خبر برفت

در کوی عشق بی سر و پائی نشان نداد
کو خسته دل نیامد و خونین جگر نرفت

عمرم برفت در طلب عشق و عاقبت
کامی نیافت خاطر و کاری بسر نرفت

شوری فتاد از تو در آفاق و کس نماند
کو چون عبید در سر این شور و شر نرفت

منبع :http://pichak.iran.sc/m/posts/554



تعداد کل صفحات: 2 1 2