تبلیغات
مولا110 - مطالب پروین اعتصامی
شنبه 28 شهریور 1394

کعبه دل - پروین اعتصامی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :پروین اعتصامی ،






گــــه احـــــرام، روز عــــیــــد قــــربـــــان





سـخـن میگفـت بـا خـود کعـبـه، زینسـان
کـــه مــن، مــرآت نــور ذوالـــجـــلـــالـــمعــــــروس پــــــرده بــــــزم وصــــــالـــــم
مـرا دســت خــلـیـل الـلـه بــرافــراشــتخـــداونـــدم عـــزیــز و نـــامـــور داشـــت
نــبـــاشــد هــیــچ انــدر خـــطــه خـــاکمـکـانـی هـمـچــو مـن، فـرخـنـده و پــاک
چـو بـزم مـن، بـسـاط روشـنـی نـیـسـتچـو مـلـک مـن، سـرای ایمـنـی نـیـسـت
بــســی ســرگــشــتــه اخــلــاص داریـمبـــســـی قـــربـــانـــیـــان خـــاص داریــم
اســـاس کــشــور ارشـــاد، از مــاســـتبـــنــای شــوق را، بـــنــیــاد از مــاســت
چـــراغ ایــن هــمـــه پـــروانــه، مـــائیــمخـــداونـــد جـــهــان را خـــانــه، مـــائیــم
پـرسـتـشـگـاه مـاه و اخـتـر، ایـنـجـاسـتحـقـیـقـت را کـتـاب و دفـتـر، ایـنـجـاسـت
در ایـنـجـا، بـس شـهـان افـسـر نـهـادنـدبـــســی گــردن فــرازان، ســر نــهــادنــد
بـــســی گــوهــر، ز بـــام آویــخــتــنــدمبــســی گــنــجــیـنـه، در پــا ریـخــتــنـدم
بــــصــــورت، قــــبــــلـــه آزادگــــانـــیـــمبـــمــعــنــی، حـــامــی افــتـــادگــانــیــم
کـتـاب عـشـق را، جـز یـک ورق نـیـسـتدر آن هم، نکتـه ای جـز نام حـق نیسـت
مـقـدس هـمـتـی، کـاین بـارگـه سـاخـتمــبــارک نـیـتــی، کــایـن کــار پــرداخــت
دریـن درگــاه، هـر ســنــگ و گــل و کــاهخـــدا را ســـجـــده آرد، گــاه و بـــیــگــاه
«انـا الـحـق » مـیـزنـنـد ایـنـجـا، در و بـامسـتـایـش مـی کـنـنـد، اجـسـام و اجـرام
در ایـنـجـا، عـرشـیـان تـسـبـیـح خـوانـنـدســخــن گــویـان مـعــنـی، بــی زبــانـنـد
بــلــنـدی را، کــمــال از درگــه مــاســتپـــر روح الــامــیــن، فـــرش ره مــاســـت
در اینـجـا، رخـصـت تـیـغ آخـتـن نـیـسـتکسی را دسـت بـر کس تـاخـتـن نیسـت
نـه دام اسـت انـدریـن جـانـب، نـه صـیـادشـــکـــار آســــوده اســــت و طـــائر آزاد
خـوش آن استـاد، کاین آب و گل آمیخـتخـوش آن معـمار، کـاین طـرح نکـو ریخـت
خوش آن درزی، که زرین جامه ام دوختخـوش آن بـازارگان، کاین حـله بـفـروخـت
مـرا، زیـن حــال، بــس نـام آوریـهـاســتبـــگــردون بـــلــنــدم، بـــرتـــریــهــاســت
بـدوخـنـدیـد دل آهـسـتـه، کـای دوسـتز نـیکـان، خـود پـسـنـدیدن نـه نیکـوسـت
چــنــان رانـی ســخــن، زیـن تــوده گــلکـــه گـــوئی فـــارغـــی از کـــعـــبـــه دل
تــرا چــیـزی بــرون از آب و گـل نـیـســتمـبــارک کـعـبــه ای مـانـنـد دل نـیـســت
تــــرا گـــر ســـاخــــت ابــــراهـــیـــم آذرمـــرا بــــفـــراشـــت دســـت حــــی داور
تـرا گـر آب و رنگ از خـال و سـنگ اسـتمــرا از پـــرتـــو جـــان، آب و رنــگ اســت
تـــرا گــر گــوهــر و گــنــجــیــنــه دادنــدمــــرا آرامــــگــــاه از ســــیـــنـــه دادنـــد
تـــرا در عـــیــدهـــا بـــوســـنـــد درگـــاهمــرا بـــازســـت در، هــرگــاه و بـــیــگــاه
تـــرا گــر بـــنــده ای بـــنــهــاد بـــنــیــادمــرا مــعـــمــار هــســـتـــی، کــرد آبـــاد
تـــرا تـــاج ار ز چــیــن و کــشــمــر آرنــدمــرا تـــفــســـیــری از هــر دفــتـــر آرنــد
ز دیـبــا، گــر تــرا نـقــش و نـگــاریـســتمـرا در هـر رگ، از خــون جــویـبــاریـسـت
تــو جــســم تــیـره ای، مـا تــابــنـاکــیـمتـــو از خــاکــی و مــا از جـــان پـــاکــیــم
تــرا گــر مــروه ای هــســت و صــفــائیمـــرا هــم هــســـت تـــدبـــیــری و رائی
درینجـا نیسـت شـمعـی جـز رخ دوسـتوگـر هـســت، انـعـکـاس چــهـره اوســت
تـــرا گــر دوســتـــدارنــد اخـــتـــر و مــاهمــرا یــارنــد عـــشـــق و حـــســـرت و آه
تـــرا گـــر غـــرق در پـــیــرایــه کـــردنـــدمـرا بـا عـقـل و جـان، هـمـسـایـه کـردنـد
دریـن عـزلـتــگـه شـوق، آشـنـاهـاســتدرین گمگشـتـه کـشـتـی، ناخـداهاسـت
بـــظــاهــر، مــلــک تــن را پـــادشــائیــمبـــمــعــنــی، خـــانــه خـــاص خـــدائیــم
دریـنـجـا رمـز، رمـز عـشـق بــازی اسـتجز این نقشی، هر نقشی مجازی است
دریــن گــرداب، قــربـــانــهــاســت مــا رابــخــون آلــوده، پــیـکــانــهــاســت مــا را
تـــو، خـــون کــشـــتـــگــان دل نــدیــدیازیــن دریــا، بـــجـــز ســـاحـــل نــدیــدی
کــســـی کـــاو کــعـــبـــه دل پـــاک داردکــــجــــا ز آلــــودگــــیــــهــــا بــــاک دارد
چـه مـحـرابــی اسـت از دل بــا صـفـاتــرچـه قـنـدیـلـی اسـت از جــان روشـنـاتــر
خـوش آن کـو جـامـه از دیبـای جـان کـردخـوش آن مرغی، کازین شـاخ آشیان کرد
خـوش آنـکـس، کـز سـر صـدق و نـیـازیکـــنـــد در ســـجــــدگـــاه دل، نـــمـــازی
کسـی بـر مهتـران، پـروین، مهی داشتکه دل چـون کعبـه، زالایش تـهی داشـت


منبع:http://www.wikidorj.com/




برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ، کعبه دل ،

یکشنبه 8 شهریور 1394

عشق حق - پروین اعتصامی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :پروین اعتصامی ،



عـــاقـــلـــی، دیــوانـــه ای را داد پـــنـــدکـز چـه بـر خـود می پـسـندی این گزند
مــیـزنــنــد اوبــاش کــویــت ســنــگــهــامــیــدوانــنــدت ز پـــی فــرســـنــگــهــا
کـــودکـــان، پـــیــراهــنــت را مـــیــدرنــدرهـروان، کــفــش و کــلـاهـت مـیـبــرنـد
یـاوه مـیـگـوئی، چــه مـیـگـوئی سـخــنکـینـه مـیجـوئی، چـو مـی بـنـدی دهـن
گـــر بـــخـــنـــدی، ور بـــگـــریـــی زار زاربـــر تـــو مـــیــخـــنــدنــد اهــل روزگـــار
نــان فــرســتــادیـم بــهـرت وقــت شــبنان نخـوردی، خـاک خـوردی، ای عـجـب
آب دادیـــمـــت، فــــکـــنـــدی جــــام آبآب جــوی و بــرکـه خـوردی، چـون دواب
خــوابـــگــاه، انــدر ســر ره ســاخــتـــیبــــســـتـــر آوردنـــد، دور انـــداخـــتـــی
بـــرگــرفــتـــی زادمــی، چــون دیــو رویآدمــی بــودی و گــشــتــی دیــو خــوی
دوش، طـفـلـان بــر سـرت گـل ریـخـتــنـدتــا تــو سـر بــرداشـتـی، بــگـریـخـتــنـد
نـانـوا خــاکـسـتــر افـشـانـدت بــچــشـمآن جــفـا دیـدی، نـکـردی هـیـچ خـشـم
رنـدی، از آتــش کـف دسـت تــو خـسـتسـوخـتـی، آتــش نـیـفـکـنـدی ز دسـت
چون تـو، کس ناخورده می مستـی نکردخـوی بــا بــدبــخـتـی و پــسـتـی نـکـرد
مــســت را، مـســتــی اگــر یـک ره بــودمـســتــی تــو، هـر گــه و بــیـگــه بــود
بــس طــبــیــبـــانــنــد در بـــازار و کــویحـالـت خـود، بــا یـکـی زایـشـان بـگـوی
گــفـــت، مــن دیــوانــگــی کــردم هــزارتــــا بــــدیــــدم جــــلــــوه پــــروردگــــار
دیـده، زیـن ظــلـمـت بــه نـور انـداخــتــمشـمـع گـشـتــم، هـیـمـه دور انـداخـتـم
تـــو مــرا دیــوانــه خـــوانــی، ای فــلــانلــیــک مــن عــاقــلــتـــرم از عــاقــلــان
گـر کـه هـر عـاقـل، چـو مـن دیـوانـه بـوددر جــهـان، بــس عــاقـل و فـرزانـه بــود
عــارفــان، کــایــن مــدعــا را یــافــتـــنــدگـم شــدنـد از خــود، خــدا را یـافــتــنـد
مـن هـمـی بــیـنـم جــلــال انـدر جــلــالتـو چـه مـی بـینـی، بـجـز وهـم و خـیال
مـن همـی بـینـم بـهشـت انـدر بـهشـتتو چه می بـینی، بـغیر از خاک و خشت
چون سرشتم از گل است، از نور نیستگـر گـلـم ریـزنـد بــر ســر، دور نـیـســت
گــنـجــهـا بــردم کــه نــایـد در حــســابذره هـا دیدم کـه گـشـتـه اسـت آفـتـاب
عشق حـق، در من شرار افروختـه استمن چه میدانم که دستم سوخته است
چـون مـرا هجـرش بـخـاکـسـتـر نـشـانـدگو بـیفـشـان، هر که خـاکسـتـر فشـاند
تــو، هـمـی اخــلـاص را خـوانـی جــنـونچـون تــوانـی چـاره کـرد ایـن درد، چـون
از طـبــیـبــم گـر چــه مـی دادی نـشــانمـن نـمـی بــیـنـم طـبــیـبــی در جـهـان
من چـه دانم، کان طـبـیب اندر کجـاسـتمیشـناسـم یک طبـیب، آنهم خـداسـت

منبع:http://www.wikidorj.com/


برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،

یکشنبه 8 شهریور 1394

راه دل - پروین اعتصامی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :پروین اعتصامی ،



ای کـه عــمـریـســت راه پــیـمـائیبـسـوی دیـده هـم ز دل راهـی اسـت
لـیـک آنـگـونـه ره کــه قــافــلـه اشسـاعتـی اشـکی و دمی آهی اسـت
مـنـزلـش آرزوئی و شـوقـی اســتجـرسـش نـالـه شـبــانـگـاهـی اسـت
ای که هر درگهیت سجـده گهستدر دل پـــاک نــیــز درگــاهــی اســـت
از پـــــــــی کــــــــاروان آز مــــــــروکـه درین ره، بـهـر قـدم چـاهی اسـت
ســالــهـا رفــتــی و نــدانــســتــیکـانـکـه راهت نمـود، گـمـراهی اسـت
قـــصـــه تـــلــخـــیــش دراز مــکــنزنــدگــی، روزگــار کــوتــاهــی اســت
بـد و نیک مـن و تـو مـی سـنـجـنـدگـر کـه کـوهی و گـر پـر کـاهی اسـت
عـمـر، دهقـان شـد و قـضـا غـربـالنـرخ مـا، نـرخ گـنـدم و کــاهـی اســت
تو عسس باش و دزد خود بشناسکه جـهان، هر طرف کمینگاهی اسـت
مـــاکـــیـــان وجـــود را چـــه امـــانتــا کـه مـانـنـد چـرخ، روبــاهـی اسـت
چه عجـب، گر که سود خود خواهدهمچو ما، نفس نیز خودخواهی است
بـه رهش هیچ شـحـنـه راه نـیافـتدزد ایــــام، دزد آگـــــاهــــی اســـــت
بــا شــب و روز، عــمــر مــیــگــذردچـه تـفـاوت کـه سـال یا ماهی اسـت
بــمـراد کــســی زمـانـه نـگــشــتگـاهـی رفـقـی و گـاه اکـراهـی اسـت

منبع:http://www.wikidorj.com/


برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،

یکشنبه 8 شهریور 1394

حقیقت و مجاز - پروین اعتصامی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :پروین اعتصامی ،



بـلـبـلـی شـیفـتـه میگـفـت بـه گـلکــه جــمــال تــو چــراغ چــمــن اســت
گـفـت، امـروز کـه زیـبــا و خــوشـمرخ مــن شــاهـد هـر انــجــمــن اســت
چـونکـه فـردا شـد و پـژمـرده شـدمکیسـت آنکـس کـه هواخـواه من اسـت
بــتــن، ایـن پــیـرهـن دلـکــش مـنچــو گـه شــام بــیـائی، کــفــن اســت
حـرف امـروز چـه گـوئی، فـرداسـتکــه تــو را بــر گـل دیـگــر وطــن اســت
همه جا بوی خوش و روی نکوستهمـه جـا سـرو و گـل و یاسـمـن اسـت
عـشـق آنـسـت کـه در دل گـنـجــدسخـن است آنکه همی بـر دهن است
بــهـر مـعـشـوقـه بــمـیـرد عـاشـقکار باید، سخن است این، سخن است
مـیـشـنـاسـیـم حـقـیـقـت ز مـجــازچــون تــو، بــسـیـار دریـن نـارون اسـت



منبع:http://www.wikidorj.com/


برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،

یکشنبه 8 شهریور 1394

جمال حق - پروین اعتصامی

   نوشته شده توسط: منصور علی    نوع مطلب :پروین اعتصامی ،



نهان شـد از گـل زردی گـلـی سـپـید کـه ماســپــیـد جــامـه و از هـر گــنـه مــبــرائیـم
جـواب داد کـه مـا نـیز چـون تـو بـی گـنـهـیمچـرا کـه جـز نـفـسـی در چـمـن نـمـیپـائیم
بـما زمانه چـنان فرصتـی نبـخـشـوده اسـتکـــه از غـــرور، دل پـــاک را بـــیـــالـــائیـــم
قــضــا، نـیـامــده مــا را ز بــاغ خــواهـد بــردنـه مـیـرویـم بــســودای خــود، نـه مـیآئیـم
بـخـود نـظـاره کـنـیم ار بـچـشـم خـودبـینـیچــگــونـه لــاف تــوانـیـم زد کــه بــیـنـائیـم
چـو غنچـه و گل دوشـینه صـبـحـدم فرسـودمن و تـو جـای شگفت است گر نفرسـائیم
بــگــرد مــا گــل زرد و ســپــیـد بــســیـارنـدگمان مبـر کـه بـگـلشـن، من و تـو تـنهائیم
هـزار بــوتــه و بــرگ ار نــهــان کــنــد مــا رابـه چـشـم خـیـره گـلـچـیـن دهـر پـیـدائیـم
بـدین شـکـفـتـگـی امـروز چـنـد غـره شـویمچـو روشـن اسـت کـه پـژمـردگـان فـردائیـم
دریـن زمـانـه، فـزودن بــرای کـاسـتـن اسـتفـلـک بــکـاهـدمـان هـر چـه مـا بـیـفـزائیـم
خـوش اسـت بـاده رنگـین جـام عـمر، ولـیکمـجـال نـیسـت کـه پـیمـانـه ای بـپـیمـائیم
ز طـیب صـبـحـدم آن بـه که تـوشـه بـرگیریمکـه آگه اسـت کـه تـا صـبـح دیگـر اینجـائیم
فـضـای بـاغ، تـمـاشـاگـه جـمال حـق اسـتمـن و تــو نـیـز در آن، از پــی تــمـاشــائیـم
چـه فـرق گـر تـو ز یک رنگ و ما ز یک فـامیمتــمــام، دخــتــر صــنـع خــدای یـکــتــائیـم
همین خـوش است که در بـندگیش یکرنگیمهمین بس است که در خواجگیش یکرائیم
بـــرنــگ ظـــاهــر اوراق مــا نــگـــاه مــکـــنکــه تــرجــمــان بــلــیـغ هــزار مــعــنــائیـم
درین وجـود ضعیف ار تـوان و تـوشی هسـترهـــیــن مـــوهـــبـــت ایـــزد تـــوانـــائیـــم
بـرای سـجـده دریـن آسـتـان، تـمـام سـریـمپـی گـذشـتـن ازیـن رهـگـذر، هـمـه پـائیـم
تــمــام، ذره ایـن بــی زوال خــورشــیــدیــمتــمــام، قــطــره ایـن بــی کــرانـه دریـائیـم
درین، صحیفه که زیبندگیست حرف نخستچـه فـرق گـر بـنـظـر، زشـت یا کـه زیبـائیم
چـو غـنچـه های دگـر بـشـکـفـند، مـا بـرویمکـنـون بــیـا کـه صـف ســبــزه را بــیـارائیـم
درین دو روزه هستـی همین فضیلت ماستکـه جــور مـیـکـنـد ایـام و مـا شـکـیـبــائیـم
ز ســرد و گـرم تــنـور قــضــا نـمـیـتــرســیـمبــرای سـوخــتــن و ســاخــتــن مـهـیـائیـم
اســــیـــر دام هـــوی و قـــریـــن آز شــــدناگـر دمـی و اگـر قــرنـهـاســت، رســوائیـم

منبع:http://www.wikidorj.com/


برچسب ها: ادبیات ، شعر ، عرفان ،

تعداد کل صفحات: 6 1 2 3 4 5 6